எம். ஏ. எம். முர்ஷித் (இலக்கியன்)
இலங்கை ஊடக வரலாற்றின் ஆழமான அடுக்குகளில் சில பெயர்கள் வெறும் தனிநபர் அடையாளங்களாக இல்லை; அவை காலத்தின் குரல்களாகவும், சமூக மனசாட்சியின் பிரதிபலிப்புகளாகவும், ஒரு தலைமுறையின் சிந்தனைச் சாளரங்களாகவும் நிலைத்து நிற்கின்றன. அந்த வரிசையில் திகழ்ந்தவர்—மூத்த ஊடகவியலாளர், கலாபூஷணம் ஏ. எல். எம். சலீம்.
அவரது மறைவு ஒரு மனிதரின் பிரிவு அல்ல; அது ஒரு ஊடக மரபின் மௌனமாதல். ஒரு காலம் தன்னையே இழந்துகொண்ட தருணம். எழுத்தின் வழியாக சமூகத்தின் நரம்புகளைத் தொட்ட குரல் ஒன்று இன்று அமைதியின் அகல வெளியில் கரைந்துவிட்டது.
பிறப்பு – புரட்சியின் விதை
1949 செப்டம்பர் 14 ஆம் தேதி, மர்ஹூம்களான எஸ். பி. ஆதம்லெவ்வை மற்றும் ஆமீனா உம்மா தம்பதிகளுக்கு மகனாகப் பிறந்த சலீம், சிறுவயதிலிருந்தே சிந்தனைத் தீப்பொறி கொண்டவராக அறியப்பட்டார். மர்ஹூம் ஏ. எல். எம். அமீன், ஏ. எல். எம். நயீம், சித்தி சல்மா, சித்தி சுபைரா ஆகியோரின் அன்பு சகோதரராக வளர்ந்த அவர், ஒரு ஊடக மரபின் உள்மன அடித்தளத்தில் உருவான ஆளுமை.
அவரது வாழ்க்கைத் தேர்வுகளும், மனித உறவுகளும் கூட ஒரு வகையில் புரட்சிகரமானவை. யாழ்ப்பாணத்தைச் சேர்ந்த பதிவு வைத்திய அதிகாரி டாக்டர் ஜெஸ்மீன் அவர்களை தனது வாழ்க்கைத் துணையாகத் தேர்ந்தெடுத்தது, அவரது பாரம்பரிய எல்லைகளைத் தாண்டிய சிந்தனையின் வெளிப்பாடாகும்.
அவரது குடும்ப வாழ்வு அன்பின் ஒழுக்கத்தோடு செழித்தது. அகீலா மற்றும் அகீல் என்ற இரு பிள்ளைகளை உயர்ந்த கல்வியுடனும் மதிப்புடனும் வளர்த்து, மென்பொருள் பொறியியலாளர்களாக உருவாக்கிய அவர், ஒரு தந்தையாகவும் குடும்பத் தலைவராகவும் சிறந்த முன்னுதாரணமாகத் திகழ்ந்தார்.
ஊடகப் பயணம் – ஒரு வாழ்நாள் அர்ப்பணிப்பு
1960களின் நடுப்பகுதியில், வெறும் 17 வயதுடைய இளைஞனாக ஊடகத் துறையில் காலடி பதித்த சலீம், பின்னர் அந்தத் துறையின் உயிரோட்டமாகவே மாறினார்.
வீரகேசரி, சுதந்திரன், தினபதி, சிந்தாமணி, சூடாமணி, நவமணி, விடிவெள்ளி, சுடரொளி, தினகரன், தினக்கதிர், யாழ் உதயன்—இந்தப் பத்திரிகைகள் அவரது பணிப்பாதையின் நிலையங்கள் மட்டுமல்ல; அவை அவரது சிந்தனையின் பரவலுக்கான மேடைகளாக இருந்தன.
பின்னர், காலத்தின் மாற்றங்களை உணர்ந்த அவர், இணைய ஊடகங்களிலும் சமூக ஊடகங்களிலும் தன்னை மாற்றிக் கொண்டு, காலத்தோடு பயணித்தார். இது அவரது உயிர்த்துடிப்பு மிக்க சிந்தனையின் அடையாளமாகும்.
அவரது ஊடகப் பணி ஒருபோதும் பொழுதுபோக்காக அமையவில்லை. அது அவரது மூச்சாகவும், உள்ளார்ந்த பொறுப்பாகவும் இருந்தது. பொருளாதார லாபம் குறைவாக இருந்தபோதிலும், அவர் தனது வாழ்க்கையை முழுமையாக ஊடகத்துறைக்கே அர்ப்பணித்தார்.
எழுத்தின் ஆழம் – சமூகத்தின் குரல்
சலீம் அவர்கள் செய்திகளை எழுதவில்லை; சமூகத்தின் ஆழ்மனக் குரல்களை வடிவமைத்தார்.
அவரது எழுத்துகள் அரசியல், சமூக மற்றும் பண்பாட்டு பரிமாணங்களை ஒருங்கிணைத்த சிந்தனைப் பதிவுகளாக இருந்தன. குறிப்பாக தமிழ் பேசும் மக்களின் உரிமைகள், சமூக சமத்துவம், அடையாளப் போராட்டங்கள் ஆகியவை அவரது எழுத்தின் மையமாக இருந்தன.
அந்தக் கட்டுரைகள் இன்று ஒரு காலத்தின் சமூக வரலாற்றைப் புரிந்துகொள்ள உதவும் ஆவணங்களாகத் திகழ்கின்றன.
யுத்த காலம் – துணிச்சலின் சோதனை
யுத்தம் என்பது வெறும் துப்பாக்கிச் சத்தமல்ல; அது உண்மையின் சிதைவு.
அந்தச் சூழலில், பலர் மௌனத்தைத் தேர்ந்தெடுத்த போது, சலீம் உண்மையைத் தேர்ந்தெடுத்தார். தகவல் கட்டுப்பாடுகள், உயிர் அச்சுறுத்தல்கள் ஆகியவற்றின் நடுவிலும் அவர் தனது ஊடகப் பணியைத் தொடர்ந்தார்.
அவரது செய்திகளின் வழியாக, போரின் நடுவே சிக்கிய மக்களின் குரல் உலகுக்குச் சென்றது.
சமநிலை – அவரது வலிமை
அவர் எந்த ஒரு தரப்பின் குரலாகவும் மாறவில்லை; எல்லா தரப்புகளுக்கும் இடையிலான பாலமாக இருந்தார். அரசியல்வாதிகள், நிர்வாகிகள், சமூக அமைப்புகள், பல்வேறு சக்திகள்—அனைவருடனும் தொழில்முறை மரியாதையுடனான உறவை பேணினார்.
அவரது நேர்மை, அவருக்கு எல்லா தரப்பினரிடமும் மதிப்பையும் நம்பிக்கையையும் பெற்றுத்தந்தது.
ஒரு தலைமுறையின் உருவாக்கி
சலீம் அவர்கள் எழுதிய கட்டுரைகள் மட்டுமல்ல; அவர் உருவாக்கிய மனிதர்களே அவரது பெரிய சாதனை.
நான் உட்பட பல இளம் ஊடகவியலாளர்களுக்கு அவர் வழிகாட்டியாக இருந்தார். செய்தியின் உண்மைத் தன்மை, மொழியின் நயம், தொழில்முறை ஒழுக்கம்—இவற்றை அவர் தனது வாழ்வின் வழியாக கற்றுக் கொடுத்தார்.
அவரது இறுதி காலங்களிலும் கூட, தென்கிழக்கு பல்கலைக்கழகத்தில் ஊடக மானவர்களுக்கு வருகைதரு விரிவுரையாளராக செயல்பட்டது, அறிவைப் பகிரும் அவரது அர்ப்பணிப்பை வெளிப்படுத்துகிறது.
ஊடக ஒழுக்கம் – ஒரு வாழும் கொள்கை
“வேகத்தை விட உண்மை முக்கியம்” என்ற அவரது கொள்கை, இன்று மேலும் பொருத்தமுடையதாக உள்ளது.
அவர் செய்திகளை வெளியிடுவதில் அவசரப்படவில்லை; உண்மையை உறுதிப்படுத்துவதில் உறுதியானார். இந்த அணுகுமுறை அவரை ஒரு நம்பகமான ஊடகவியலாளராக உயர்த்தியது
சமூக மற்றும் கலாச்சார பங்களிப்புகள்
சலீம் அவர்களின் பணி ஊடகத்துறையைத் தாண்டியது.
நிந்தவூர் கலை இலக்கிய பேரவை, நிந்தவூர் கலாச்சார அதிகார சபை, “அகர ஆயுதம்” சமூக கலை இலக்கிய தளம், நிந்தவூர் மத்தியஸ்த சபை உள்ளிட்ட பல்வேறு அமைப்புகளில் தலைவராகவும், ஆலோசகராகவும், செயற்பாட்டு உறுப்பினராகவும் அவர் பங்களித்தார்.
இந்த அமைப்புகளின் வழியாக அவர் சமூக ஒற்றுமை, கலாச்சார முன்னேற்றம், இளைஞர் வளர்ச்சி ஆகிய துறைகளில் நிலையான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தினார்.
ஊடக அமைப்புகளில் தடம் பதித்த தலைவர்
கிலக்கிழங்கை ஊடகவியலாளர் அமைப்பின் தலைவராகவும், ஸ்ரீலங்கா முஸ்லிம் மீடியா போரத்தின் ஆரம்பகால உறுப்பினர்களில் ஒருவராகவும், இலங்கைத் தமிழ் ஊடகவியலாளர் ஒன்றியத்தின் உபத் தலைவராகவும் அம்பாரை மாவட்டத்தை தளமாக கொண்டியங்கும் பல்வேறுபட்ட ஊடக அமைப்பிக்களில் பல்வேறுபட்ட பொறுப்புக்களிலும் அவர் செயல்பட்டார். இந்த அமைப்புகளின் வளர்ச்சி, ஒழுங்கமைப்பு மற்றும் ஊடக ஒற்றுமை மேம்பாட்டில் அவரது பங்களிப்பு குறிப்பிடத்தக்கது.
அவர் ஒரு நிர்வாகி மட்டுமல்ல; ஊடகக் கூட்டிணைவின் சிந்தனைச் சாளரமாகவும் இருந்தார்.
நினைவில் நிலைக்கும் மனிதர்
அவர் நோய்வாய்ப்பட்டிருந்த காலத்திலும், அவரது ஊடக நண்பர்கள் மற்றும் அமைப்புகள் அவரை நேரில் சந்தித்து நலம் விசாரித்தது, அவரது மனிதநேயத் தொடர்புகளின் ஆழத்தை வெளிப்படுத்துகிறது.
அவரது மறைவு ஒரு முடிவல்ல; அது தொடரும் ஒரு மரபின் தொடக்கம். அவரது எழுத்துகள், அவரது மாணவர்கள், அவரது சமூகப் பங்களிப்புகள்—all continue to speak on his behalf.
அங்கீகாரங்கள் – மரியாதையின் மொழி
அவரது நீண்டகால சேவை பல்வேறு விருதுகளால் கௌரவிக்கப்பட்டது—
வாழ்நாள் சாதனையாளர் விருது, கலாபூஷணம் பட்டம், முதலமைச்சர் “வித்தகர்” விருது, சாஹித்தியசூரி பட்டம்.
ஆனால் இவை அனைத்தையும் தாண்டி, மக்களின் மனங்களில் அவர் பெற்றிருந்த நம்பிக்கையே அவரது உயர்ந்த அங்கீகாரம்.
மறைவு அல்ல – தொடரும் குரல்
சலீம் இன்று இல்லை.
ஆனால் அவர் மறைந்துவிடவில்லை.
அவர் எழுதிய ஒவ்வொரு வரியிலும்,
அவர் உருவாக்கிய ஒவ்வொரு ஊடகவியலாளரிலும்,
அவர் தொடந்த ஒவ்வொரு மனதிலும்—
அவர் இன்னும் உயிருடன் இருக்கிறார்.
இறுதி சிந்தனை
ஒரு உண்மையான ஊடகவியலாளர் இறக்கமாட்டார்;
அவர் குரலாகப் பிரிந்து காலத்தைத் தொடர்வார்.
சலீம்—
உங்கள் எழுத்து இன்னும் பேசுகிறது.
உங்கள் சிந்தனை இன்னும் வழிகாட்டுகிறது.
உங்கள் பாரம்பரியம் இன்னும் வளர்கிறது.
