4. Digital Era இல் கிராமிய தொழில்கள்Part 4.2 — “WhatsApp Business சக்தி”

#முர்ஷித்

இன்று உலகின் மிக சக்திவாய்ந்த business tools-ல் ஒன்று,

பல small entrepreneurs-களின் கைகளில் ஏற்கனவே இருக்கிறது.

அது ஒரு பெரிய software அல்ல.

Expensive system அல்ல.

அது — WhatsApp.

குறிப்பாக WhatsApp Business, இன்று கிராமிய தொழில்களுக்கு ஒரு அமைதியான digital revolution ஆக மாறியுள்ளது.

 கள அனுபவங்களில் நான் தெளிவாகக் கண்ட மாற்றங்களில் ஒன்று —

முன்பு customers-ஐ அடைய சிரமப்பட்ட பல small businesses, இன்று WhatsApp மூலமாக நேரடி வாடிக்கையாளர் வட்டத்தை உருவாக்கத் தொடங்கியுள்ளன.

ஒரு home baker.

ஒரு tailoring entrepreneur.

ஒரு spices producer.

ஒரு handicraft seller.

இவர்கள் பலருக்கும் இன்று:

•orders

•inquiries

•customer feedback

•repeat sales

அனைத்தும் WhatsApp மூலமாகவே வருகிறது.

ஏன் இது இவ்வளவு முக்கியமான மாற்றம்?

ஏனெனில் WhatsApp communication-ஐ personal ஆக மாற்றுகிறது.

Facebook visibility தரலாம்.

ஆனால் WhatsApp relationship உருவாக்குகிறது.

ஒரு customer:

•நேரடியாக message அனுப்புகிறார்

•product details கேட்கிறார்

•trust develop செய்கிறார்

•order confirm செய்கிறார்

இதனால் business மிகவும் human-centered ஆகிறது.

ஆனால் இன்னும் பல entrepreneurs WhatsApp-ஐ சாதாரண chatting app போலத்தான் பயன்படுத்துகிறார்கள்.

உண்மையில் WhatsApp Business ஒரு complete micro-business system ஆக மாற முடியும்.

அதில்:

•business profile

•product catalog

•automated replies

•quick responses

•labels for customer management

•business hours information

போன்ற பல professional features உள்ளன.

ஒரு small entrepreneur கூட இன்று:

•தனது products-ஐ catalog format-இல் காட்டலாம்

•delivery details share செய்யலாம்

•payment information அனுப்பலாம்

•loyal customer network உருவாக்கலாம்

இதுவே digital relationship economy.

ஒரு முக்கியமான மாற்றம் என்னவெனில், WhatsApp small businesses-க்கு “direct market access” கொடுக்கிறது.

முன்பு: producer → middleman → shop → customer

இன்று: producer → customer

இந்த distance குறைவது small entrepreneurs-க்கு மிகப் பெரிய economic advantage.

இதனால்:

•profit margin மேம்படுகிறது

•customer understanding அதிகரிக்கிறது

•repeat business உருவாகிறது

•brand trust வலுப்படுகிறது

ஆனால் technology மட்டும் போதாது.

ஒரு entrepreneur digital professionalism-யும் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

உதாரணமாக:

customer messages-க்கு தாமதமில்லாமல் பதில் அளித்தல்

•clear pricing

•polite communication

•proper delivery coordination

•after-sales relationship

இவைகள் மிகவும் முக்கியமானவை.

ஏனெனில் online business-இல் first impression பல நேரங்களில் message மூலமாகவே உருவாகிறது.

இன்று customers:

•quick response எதிர்பார்க்கிறார்கள்

•clarity எதிர்பார்க்கிறார்கள்

•professionalism எதிர்பார்க்கிறார்கள்

இதனால் WhatsApp communication itself ஒரு business skill ஆக மாறியுள்ளது.

இன்னொரு முக்கியமான விஷயம் —

WhatsApp இன்று community commerce-ஐ உருவாக்குகிறது.

ஒரு satisfied customer:

•product photo share செய்கிறார்

•status போடுகிறார்

•friends-க்கு recommend செய்கிறார்

இதனால் organic marketing உருவாகிறது.

இதுவே digital word-of-mouth economy.

முன்பு ஒரு கிராமிய தொழிலின் reach மிகவும் குறைந்தது.

இப்போது ஒரு WhatsApp forward கூட புதிய சந்தைகளைத் திறக்க முடிகிறது.

ஆனால் இந்த digital era-வில் entrepreneurs கவனிக்க வேண்டிய இன்னொரு விஷயம் — trust.

Online world-இல் trust build செய்ய:

•honesty

•consistency

•quality

•customer care

இவைகள் மிகவும் அவசியமானவை.

ஏனெனில் technology business-ஐ தொடங்க உதவும்.

ஆனால் நம்பிக்கையே அதை நீண்டகாலம் நிலைத்திருக்கச் செய்யும்.

இன்று ஒரு smartphone வெறும் communication device அல்ல.

அது:

•ஒரு கடை

•ஒரு marketing office

•ஒரு customer service centre

•ஒரு business network

ஆக மாறிவிட்டது.

சில நேரங்களில் ஒரு small entrepreneur-ன் மிகப்பெரிய business expansion,

ஒரு WhatsApp notification-இல்தான் ஆரம்பிக்கிறது.

(தொடரும்…)

4. “Digital Era இல் கிராமிய தொழில்கள்” Part 4.1 — “Facebook ஒரு சந்தையாக மாறிய காலம்”

#முர்ஷித்

ஒரு காலத்தில் சந்தைக்கு செல்ல வேண்டியிருந்தது.

இன்று சந்தையே மனிதர்களின் கைகளுக்குள் வந்துவிட்டது.

இந்த மாற்றத்தை மிக ஆழமாக உணர வேண்டியவர்கள் —

நமது கிராமிய தொழில் முனைவோர்கள்.

கைத்தொழில் துறைசார்ந்து பணியாற்றிய அனுபவங்களில், நான் ஒரு பெரிய மாற்றத்தை மெதுவாகக் கவனித்தேன்.

முன்பு:

•local market

•weekly fair

•roadside sales

•small retail shops

இவைகளில் மட்டுமே நம்பிக்கையுடன் இருந்த பல small businesses, இன்று social media மூலம் புதிய சந்தைகளை அடையத் தொடங்கியுள்ளன.

அந்த மாற்றத்தின் முதல் பெரிய கதவு — Facebook.

ஒரு simple Facebook page இன்று:

•ஒரு shop ஆகவும்

•ஒரு showroom ஆகவும்

•ஒரு advertising platform ஆகவும்

•ஒரு customer service centre ஆகவும்

மாறிவிட்டது.

இது வெறும் technology change அல்ல.

இது market democratization.

முன்பு advertising செய்ய:

•newspaper ads

•பெரிய signboards

•costly promotions

தேவைப்பட்டன.

ஆனால் இன்று ஒரு small entrepreneur:

•smartphone ஒன்றுடன்

•internet connection ஒன்றுடன்

•creativity ஒன்றுடன்

தனது product-ஐ ஆயிரக்கணக்கான மக்களிடம் கொண்டு செல்ல முடிகிறது.

இதுதான் digital era-வின் மிகப்பெரிய புரட்சி.

ஒரு கிராமத்தில் pickle தயாரிக்கும் பெண் entrepreneur கூட:

•Colombo customer-ஐ அடைய முடிகிறது

•online orders பெற முடிகிறது

•தனது brand story சொல்ல முடிகிறது

இதற்கு முன்பு இத்தகைய visibility பெரிய நிறுவனங்களுக்கே இருந்தது.

ஆனால் இன்னும் ஒரு முக்கியமான உண்மை இருக்கிறது.

பல small businesses Facebook-ஐ பயன்படுத்துகிறார்கள். ஆனால் professional-ஆக பயன்படுத்துவதில்லை.

அவர்கள்:

•product photo upload செய்கிறார்கள்

ஆனால்:

•branding consistency இல்லை

•customer engagement இல்லை

•storytelling இல்லை

•trust building இல்லை

இதனால் page இருக்கிறது.

ஆனால் business growth இல்லை.

ஒரு Facebook page வெறும் photos gallery அல்ல.

அது ஒரு digital business identity.

ஒரு customer online-இல் முதலில் பார்க்கிறவை:

•உங்கள் presentation

•உங்கள் professionalism

•உங்கள் response quality

•உங்கள் consistency இவைகள்தான்.

இதனால் digital marketing என்பது வெறும் posting அல்ல.

அது relationship building.

இன்று customer products மட்டும் வாங்குவதில்லை.

அவர்கள்:

•trust

•experience

•emotional connection

•authenticity இவைகளையும் வாங்குகிறார்கள்.

இதனால் ஒரு small entrepreneur:

•தனது business story சொல்ல வேண்டும்

•தனது production process காட்ட வேண்டும்

•customer feedback share செய்ய வேண்டும்

தனது journey-ஐ human way-இல் communicate செய்ய வேண்டும்

இது brand loyalty உருவாக்கும்.

மிக முக்கியமாக, Facebook இன்று rural entrepreneurs-க்கு ஒரு பெரிய psychological மாற்றத்தையும் உருவாக்கியுள்ளது.

முன்பு அவர்கள்:

•“நாம் கிராமத்தில் இருக்கிறோம்”

•“நமக்கு market கிடைக்காது”

என்று நினைத்தார்கள்.

ஆனால் இன்று:

•ஒரு village business கூட viral ஆக முடிகிறது

•ஒரு homemade product கூட national attention பெற முடிகிறது

இதுவே digital confidence.

ஆனால் இந்த வாய்ப்புகளோடு புதிய பொறுப்புகளும் வருகின்றன.

ஒரு online business maintain செய்ய வேண்டுமெனில்:

•quality consistency

•customer response discipline

•delivery reliability

•professional communication

இவை மிகவும் அவசியம்.

ஏனெனில் social media மிகவும் வேகமான உலகம்.

ஒரு நல்ல review business-ஐ வளர்க்கும்.

ஒரு bad experience கூட business reputation-ஐ பாதிக்கக்கூடும்.

இன்று Facebook வெறும் social platform அல்ல.

அது:

•கிராமிய தொழில்களின் புதிய சந்தை

•சிறு தொழில்களின் புதிய குரல்

•உழைக்கும் மனிதர்களின் புதிய வாய்ப்பு

சில நேரங்களில் ஒரு smartphone screen-இல்தான்,

ஒரு கிராமத்தின் பொருளாதார எதிர்காலம் திறக்கத் தொடங்குகிறது.

(தொடரும்…)

3. கைத்தொழிலாளியின் மறைக்கப்பட்ட கண்ணீர்Part 3.5 : அரசும் சமூகமும் செய்ய வேண்டியது

#முர்ஷித்

ஒரு நாட்டின் கைத்தொழிலாளர்கள் போராடிக்கொண்டிருக்கும்போது,

அது வெறும் தனிப்பட்ட பொருளாதார பிரச்சினை அல்ல.

அது தேசிய வளர்ச்சியின் அமைதியான எச்சரிக்கை.

ஏனெனில் ஒரு நாட்டின் உண்மையான பொருளாதார வலிமை, அதன் பெரிய கட்டிடங்களில் மட்டும் இல்லை.

அது அதன்:

•சிறு உற்பத்தியாளர்கள்

•கிராமிய தொழில்கள்

•பெண்கள் தொழில் முனைவோர்

•பாரம்பரிய கைவினைஞர்கள்

•இளைஞர் தொழில் முயற்சிகள்

இவைகளின் உயிர்ப்பில்தான் இருக்கிறது.

Industrial Development Board of Ceylon இன் கள அனுபவங்களில் நான் மிகத் தெளிவாக உணர்ந்த ஒன்று —

இலங்கையில் திறமைக்கு குறைவில்லை.

உழைக்கும் மனிதர்களும் குறைவில்லை.

குறைவாக இருப்பது:

•தொடர்ச்சியான ஆதரவு

•market connectivity

•policy consistency

•தொழில்நுட்ப வழிகாட்டல்

•நீண்டகால பொருளாதார பார்வை

பல small entrepreneurs ஆரம்பத்தில் ஊக்கமுடன் வருகிறார்கள்.

ஆனால் பின்னர்:

•சந்தை சிக்கல்கள்

•நிதி அழுத்தங்கள்

•bureaucratic barriers

•unstable economic conditions

இவைகளால் மெதுவாக சோர்வடைகிறார்கள்.

இதனால் ஒரு முக்கியமான கேள்வி உருவாகிறது:

ஒரு நாட்டில் தொழில் முனைவை உருவாக்குவது மட்டும் போதுமா?

அல்லது அதை நிலைத்திருக்கச் செய்வதற்கான சூழலையும் உருவாக்க வேண்டுமா?

உண்மையில் இரண்டாவது விஷயம்தான் மிக முக்கியம்.

ஒரு நாட்டின் industrial ecosystem வலுப்பெற வேண்டுமெனில், அரசு மற்றும் சமூக அமைப்புகள் இணைந்து செயல்பட வேண்டும்.

அரசாங்கம் செய்ய வேண்டியவை:

•small industries-க்கு simplified procedures

•affordable financing schemes

•rural innovation centres

•digital entrepreneurship training

•export facilitation

•women entrepreneur support systems

•youth startup incubation

இவை policy documents-இல் மட்டும் இருக்கக்கூடாது.

அவை கிராம மட்டத்திற்கே செல்ல வேண்டும்.

கல்வி அமைப்புகள் செய்ய வேண்டியது:

இன்று பள்ளிகளும் பல்கலைக்கழகங்களும் வேலை தேட கற்பிக்கின்றன

"ஆனால் வேலை உருவாக்க கற்பிப்பதில் இன்னும் பின்தங்கியுள்ளன"

Entrepreneurship culture கல்வியிலிருந்தே ஆரம்பிக்க வேண்டும்.

சமூகத்தின் பொறுப்பு:

•நாம் local products-ஐ மதிக்க வேண்டும்.

•நம் கிராம உற்பத்தியாளர்களை ஆதரிக்க வேண்டும்.

•“Imported என்றால் மட்டுமே தரம்” என்ற மனநிலையிலிருந்து வெளியே வர வேண்டும்.

ஏனெனில் local industries survive செய்யாவிட்டால்:

•local employment குறையும்

•rural economy பலவீனப்படும்

•dependency culture அதிகரிக்கும்

ஒரு நாட்டின் பொருளாதார சுதந்திரம் அதன் உற்பத்தி திறனோடு நேரடியாக இணைந்துள்ளது.

இன்று உலகம் மிக வேகமாக மாறுகிறது.

AI, automation, global competition, digital trade போன்ற மாற்றங்கள் traditional industries-க்கு புதிய சவால்களை உருவாக்குகின்றன.

ஆனால் அதே நேரத்தில் புதிய வாய்ப்புகளையும் திறக்கின்றன.

இலங்கையின் சிறு தொழில்கள்:

•authenticity

•cultural identity

•handmade value

•sustainable production

போன்ற துறைகளில் உலக சந்தையில் தனித்த இடம் பிடிக்க முடியும்.

ஆனால் அதற்காக நாம்:

•தொழிலாளர்களை வெறும் survival mode-இல் வைக்காமல்

•innovation mode-க்கு கொண்டு செல்ல வேண்டும்

இதுவே எதிர்கால industrial transformation.

ஒரு கைத்தொழிலாளி வெறும் உற்பத்தியாளர் அல்ல.

அவர்:

•ஒரு குடும்பத்தின் நம்பிக்கை

•ஒரு கிராமத்தின் பொருளாதார சுழற்சி

•ஒரு நாட்டின் உழைப்புக் கலாசாரம்

•ஒரு சமூகத்தின் அமைதியான வீரர்

அவர்களின் கண்ணீரை நாம் கவனிக்காமல் விட்டால்,

ஒருநாள் நம் பொருளாதாரத்தின் அடித்தளமே அமைதியாக சிதறத் தொடங்கும்.

ஆனால் அவர்களின் கைகளை வலுப்படுத்தினால் —

ஒரு நாடே மீண்டும் எழ முடியும்.

— முடிவு —

#கைத்தொழிலாளி #supportlocal #srilanka 

#பொருளாதாரம் #entrepreneurship #IndustrialDevelopment #SriLankaBusiness #SmallBusinessSL #EntrepreneurshipCulture #LocalProducts #முர்ஷித்

3. கைத்தொழிலாளியின் மறைக்கப்பட்ட கண்ணீர். Part 3.4 : தரநிலைகள் மற்றும் சான்றிதழ்கள்

#முர்ஷித்

இன்று சந்தையில் ஒரு நல்ல பொருள் மட்டும் போதுமானதல்ல.

அது நம்பகமானதா என்பதையும் உலகம் கேட்கத் தொடங்கியுள்ளது.

அதற்கான மொழிதான்

தரநிலைகள் மற்றும் சான்றிதழ்கள்.

கைத்தொழில் துறையின் களப்பணிகளில் நான் அடிக்கடி கவனித்த ஒரு முக்கியமான சிக்கல் என்னவெனில்,

பல சிறு தொழில்கள்:

•தரமான பொருட்களை தயாரிக்கின்றன

•customer satisfaction கூட உருவாக்குகின்றன

ஆனால்:

•formal standards இல்லை

•proper labeling இல்லை

•certification awareness குறைவு

•regulatory knowledge இல்லை

இதனால் அவர்கள் பெரிய சந்தைகளை அடைய முடியாமல் போகிறது.

ஒரு small food producer மிகச் சிறந்த product தயாரிக்கலாம்.

ஆனால்:

•hygiene standards

•packaging regulations

•expiry labeling

•ingredient transparency

இவைகள் இல்லையெனில் அந்த product supermarket shelves-ஐ அடைய முடியாது.

இது பல small entrepreneurs-க்கு மிகப் பெரிய frustration ஆக மாறுகிறது.

ஏனெனில் அவர்கள் நினைப்பது: “பொருள் நல்லதுதானே… இன்னும் என்ன வேண்டும்?”

ஆனால் modern market வேறொரு மொழியில் இயங்குகிறது.

இன்று customer:

•safety பார்க்கிறார்

•consistency பார்க்கிறார்

•trust பார்க்கிறார்

•professionalism பார்க்கிறார்

இதனால் standards என்பது வெறும் அரசு நடைமுறை அல்ல.

அது market confidence.

ஆனால் இங்கே ஒரு முக்கியமான உண்மையையும் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

பல small producers standards process-ஐ பயமாகப் பார்க்கிறார்கள்.

ஏன்?

ஏனெனில்:

•documentation complexity

•technical terminology

•inspection fear

•compliance cost

•lack of guidance

இவை அவர்களை மனஅழுத்தத்துக்குள் தள்ளுகின்றன.

சில நேரங்களில் மிகவும் திறமையான producers கூட: “இந்த process எங்களுக்கானது அல்ல”

என்று பின்னடைகிறார்கள்.

இதுவே ஒரு பெரிய structural gap.

நாம் small entrepreneurs-ஐ punish செய்யும் system உருவாக்கக்கூடாது.

அவர்களை professionalize செய்ய உதவும் system உருவாக்க வேண்டும்.

அதற்காக:

•awareness programs

•simplified guidance

•technical mentoring

•affordable certification pathways

•practical training

மிகவும் அவசியமானவை.

ஒரு முக்கியமான விஷயம் என்னவெனில், quality என்பது பெரிய நிறுவனங்களின் உரிமை மட்டும் அல்ல.

ஒரு கிராமிய producer கூட:

•international standard thinking

•clean production culture

•proper documentation

•consistent quality

இவைகளை உருவாக்க முடியும்.

இன்று global market கூட:

•handmade products

•traditional foods

•eco-friendly goods

•authentic local brands

இவைகளை தேடிக்கொண்டிருக்கிறது.

ஆனால் அந்த சந்தைகளை அடைய வேண்டுமெனில்: “நல்ல product” மட்டும் போதாது.

“நம்பகமான product” ஆகவும் இருக்க வேண்டும்.

இங்கே branding மற்றும் standards ஒன்றோடொன்று இணைகின்றன.

ஒரு certified product:

•customer trust அதிகரிக்கிறது

•market value உயர்கிறது

•export opportunities கிடைக்கிறது

•long-term sustainability உருவாகிறது

அதாவது certification என்பது ஒரு செலவு மட்டும் அல்ல.

அது எதிர்கால முதலீடு.

இன்று உலகம் transparency economy-க்குள் செல்கிறது.

Customers கேட்கிறார்கள்:

•இது எங்கே தயாரிக்கப்பட்டது?

•எப்படி தயாரிக்கப்பட்டது?

•பாதுகாப்பானதா?

•தரமானதா?

இந்த புதிய சந்தையில் survive செய்ய வேண்டுமெனில், small industries கூட professional culture-ஐ embrace செய்ய வேண்டும்.

ஒரு கைத்தொழிலாளியின் உழைப்பு உலக சந்தையை அடைய வேண்டுமெனில்,

அவரது பொருளுக்கு தரத்தின் மொழியையும் கற்றுக்கொடுக்க வேண்டிய காலம் இது.

(தொடரும்…)

3. கைத்தொழிலாளியின் மறைக்கப்பட்ட கண்ணீர்Part 3.3— உற்பத்திச் செலவின் போராட்டம்

#முர்ஷித்

ஒரு சிறு கைத்தொழிலாளியின் வாழ்க்கையில் தினமும் அமைதியாக நடக்கும் ஒரு போர் இருக்கிறது.

அது சந்தையோடு மட்டும் அல்ல.

அது “உற்பத்திச் செலவு” என்ற தெரியாத அழுத்தத்தோடும்.

கைத்தொழில் துறையின் கள அனுபவங்களில் நான் அடிக்கடி கேட்ட ஒரு வாக்கியம்:

“சார்… வேலை இருக்கு. ஆனா செலவுதான் கட்டுப்பாட்டுக்கு வரல.”

இந்த ஒரு வாக்கியத்துக்குள் ஆயிரக்கணக்கான சிறு தொழில்களின் உண்மை மறைந்திருக்கிறது.

இன்று ஒரு small entrepreneur அல்லது கைத்தொழிலாளர் எதிர்கொள்ளும் முக்கிய சவால்கள்:

•raw material price increase

•transport cost

•electricity bills

•packaging expenses

•labour charges

•fuel fluctuations

•taxation pressures

இவை அனைத்தும் மெதுவாக production cost-ஐ உயர்த்திக்கொண்டே செல்கின்றன.

ஆனால் பிரச்சினை என்னவெனில், customer market அதே வேகத்தில் price increase-ஐ ஏற்கத் தயாராக இல்லை.

இதனால் small producers மிகவும் ஆபத்தான இடையில் சிக்கிக்கொள்கிறார்கள்:

•விலை உயர்த்தினால் customers குறைகிறார்கள்

•விலை உயர்க்காவிட்டால் profit மறைகிறது

•இதுவே silent economic pressure.

ஒரு food producer:

•எண்ணெய் விலை உயர்வால் பாதிக்கப்படுகிறார்

•packaging cost காரணமாக சிரமப்படுகிறார்

ஒரு handicraft producer:

•raw materials கிடைக்காமல் தவிக்கிறார்

•transport cost காரணமாக சந்தையை அடைய முடியாமல் போகிறார்

ஒரு printing entrepreneur:

•paper price fluctuations காரணமாக uncertainty-இல் வாழ்கிறார்

இந்தப் போராட்டங்கள் பெரிய headlines ஆக வருவதில்லை.

ஆனால் அவை ஆயிரக்கணக்கான குடும்பங்களின் தினசரி நிஜம்.

ஒரு முக்கியமான உண்மை என்னவெனில், சிறு தொழில்கள் பெரிய நிறுவனங்களைப் போல financial shock absorb செய்ய முடியாது.

பெரிய நிறுவனங்களுக்கு:

•reserve capital இருக்கும்

•large-scale purchasing power இருக்கும்

•advanced logistics இருக்கும்

ஆனால் small entrepreneurs:

•தினசரி cash flow-ஐ நம்பியே இயங்குகிறார்கள்

•குறைந்த margin-இல் survive செய்கிறார்கள்

இதனால் ஒரு சிறிய economic fluctuation கூட அவர்களுக்கு பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது.

இங்கே financial planning மிகவும் முக்கியமாகிறது.

பல small producers இன்னும்:

•exact production cost கணக்கிடுவதில்லை

•profit margin சரியாக அறியவில்லை

•hidden expenses-ஐ கவனிக்கவில்லை

இதனால் business decisions பல நேரங்களில் guesswork ஆக மாறுகிறது.

ஒரு entrepreneur தெரிந்திருக்க வேண்டிய மிக முக்கியமான விஷயங்களில் ஒன்று:

"ஒரு பொருளின் விலை” மற்றும்

“ஒரு பொருளின் உண்மையான செலவு”

இரண்டும் ஒரே விஷயம் அல்ல.

இன்று technology இந்தப் பகுதியில் கூட உதவ முடியும்.

•Simple mobile apps மூலமாக:

•expense tracking

•inventory management

•digital bookkeeping

•pricing analysis செய்ய முடிகிறது.

ஆனால் இன்னும் பல small businesses manual habit-இலேயே இருக்கின்றன.

இதனால் long-term sustainability பாதிக்கப்படுகிறது.

அதே நேரத்தில் இன்னொரு பெரிய மாற்றமும் அவசியம்.

நாம் “cheap products culture” இலிருந்து வெளியே வர வேண்டும்.

ஒரு customer:

•local producer-ன் உழைப்பை மதிக்க வேண்டும்

•fair pricing-ஐ புரிந்துகொள்ள வேண்டும்

•quality-க்கு பணம் செலுத்தத் தயாராக இருக்க வேண்டும்

ஏனெனில் மிகக் குறைந்த விலையில் வாங்கப்படும் பல பொருட்களின் பின்னால், ஒரு producer-ன் குறைந்த வாழ்க்கைத் தரமும் இருக்கும்.

ஒரு நாட்டின் பொருளாதாரம் உண்மையாக வலுப்பெற வேண்டுமெனில், அதன் உற்பத்தியாளர்கள் நிலைத்திருக்க வேண்டும்.

அதற்காக:

•fair market systems

•affordable financing

•stable policy environment

•local production support

இவை மிகவும் அவசியமானவை.

ஒரு கைத்தொழிலாளியின் தினசரி போராட்டம் வெறும் உற்பத்திக்காக அல்ல.

அவர் தனது கனவுகளின் செலவையும் தினமும் சுமந்துகொண்டிருக்கிறார்.

(தொடரும்…)

#SmallBusiness

#Entrepreneurship

#SupportLocal

#MadeInSriLanka

#DigitalMarketing

3. கைத்தொழிலாளியின் மறைக்கப்பட்ட கண்ணீர்Part 02 (3.2)— இடைத்தரகர்களின் வலையமைப்பு

-முர்ஷித்

இலங்கையின் பல கைத்தொழிலாளர்கள் இன்று சந்திக்கும் மிக அமைதியான சுரண்டல் —

இடைத்தரகர் அமைப்பு.

கைத்தொழில் துறையின் கள அனுபவங்களில் நான் மீண்டும் மீண்டும் பார்த்த ஒரு வேதனை என்னவெ

னில்,

பொருளை தயாரிப்பவர் அதிகமாக உழைக்கிறார்.

ஆனால் அதிகமாக சம்பாதிப்பவர் பல நேரங்களில் வேறு யாரோ.

ஒரு கைவினைஞர் முழு வாரம் உழைத்து ஒரு பொருள் தயாரிக்கிறார்.

அதை ஒரு middleman மிகவும் குறைந்த விலைக்கு வாங்கிச் செல்கிறார்.

பின்னர் அதே பொருள் நகர சந்தையில்:

•அழகான packaging-உடன்

•புதிய label-உடன்

பல மடங்கு விலைக்கு விற்கப்படுகிறது.

இங்கே ஒரு கேள்வி எழுகிறது.

உழைப்பின் உண்மையான மதிப்பு யாரிடம் செல்கிறது?

பல கைத்தொழிலாளர்கள்:

•சந்தையை நேரடியாக அடைய முடியவில்லை

•transport வசதி இல்லை

•customer network இல்லை

•digital marketing தெரியாது

•bargaining power இல்லை

இதனால் அவர்கள் கட்டாயமாக இடைத்தரகர்களை நம்ப வேண்டிய நிலைக்கு தள்ளப்படுகிறார்கள்.

இந்த dependency மெதுவாக ஒரு பொருளாதார பலவீனமாக மாறுகிறது.

சில நேரங்களில் middlemen தேவையற்றவர்கள் அல்ல.

அவர்கள்:

•distribution செய்கிறார்கள்

•logistics செய்கிறார்கள்

•market connection உருவாக்குகிறார்கள்

ஆனால் பிரச்சினை உருவாகுவது imbalance ஏற்பட்டால்.

ஒரு கைத்தொழிலாளியின்:

•உழைப்பு

•நேரம்

•raw material cost

•creative skill

இவைகளுக்கு நியாயமான மதிப்பு கிடைக்காதபோது, அந்தத் தொழில் மெதுவாக சோர்வடைகிறது.

இதனால் பல பாரம்பரிய கைத்தொழில்கள்:

•profitability இழக்கின்றன

•புதிய தலைமுறைக்கு கவர்ச்சியற்றதாக மாறுகின்றன

•மெதுவாக மறைந்து போகின்றன

ஒரு இளைஞன் தனது தந்தையின் கைவினைத் தொழிலை தொடர விரும்பாமல் போவதற்கான காரணங்களில் இதுவும் ஒன்று.

“உசிரை கொடுத்து உழைத்தும் வருமானம் இல்லை” என்ற மனநிலை.

இது வெறும் தனிப்பட்ட இழப்பு அல்ல.

இது ஒரு நாட்டின் cultural economy-க்கான இழப்பு.

இன்று digital platforms இந்தச் சூழலை மாற்றக்கூடிய பெரிய வாய்ப்பை உருவாக்கியுள்ளன.

ஒரு small producer இன்று:

•Facebook Marketplace பயன்படுத்தலாம்

•WhatsApp orders பெறலாம்

•TikTok மூலம் audience உருவாக்கலாம்

•direct delivery செய்யலாம்

•தனது own brand உருவாக்கலாம்

இதனால் producer மற்றும் customer இடையிலான தூரம் குறைகிறது.

இதுவே future market model.

ஆனால் technology மட்டும் போதாது.

கைத்தொழிலாளர்களுக்கு தேவை:

•digital training

•cooperative marketing systems

•fair trade awareness

•branding support

•collective bargaining power

ஏனெனில் தனியாக நிற்கும் ஒரு small producer மிகவும் பலவீனமானவர்.

ஆனால் network ஆக இணைந்த producers ஒரு economic force ஆக மாற முடியும்.

நாம் இன்னும் ஒரு முக்கியமான விஷயத்தையும் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

ஒரு கைத்தொழிலாளி வெறும் பொருள் தயாரிப்பவர் அல்ல.

அவர்:

•ஒரு கலாசாரத்தை பாதுகாக்கிறார்

•உள்ளூர் அறிவை உயிரோடு வைத்திருக்கிறார்

•கிராமிய பொருளாதாரத்தை சுமக்கிறார்

•sustainable production culture-ஐ தொடர்கிறார்

அவரின் உழைப்பு வெறும் commodity அல்ல.

அது ஒரு சமூகத்தின் உயிர்ப்புள்ள பாரம்பரியம்.

ஒரு பொருளின் விலை உயர்ந்திருக்கலாம்.

ஆனால் அதன் பின்னாலுள்ள உழைப்பின் மதிப்பு இன்னும் உயர்ந்தது.

ஒரு கைத்தொழிலாளி தனது பொருளை நியாயமான விலையில் விற்கும் நாள் —

அன்றுதான் அவரது உழைப்பு உண்மையான மரியாதையை அடைகிறது.

(தொடரும்…)

#SmallBusiness

#Entrepreneurship

#SupportLocal

#MadeInSriLanka

#DigitalMarketing

3.கைத்தொழிலாளியின் மறைக்கப்பட்ட கண்ணீர்”Part 01(3.1) — “சந்தைக்கு செல்லாத பொருட்கள்”

#முர்ஷித் 

ஒரு கைத்தொழிலாளியின் மிகப் பெரிய வலி என்ன தெரியுமா?

பொருள் தயாரிக்க முடியாதது அல்ல.

தயாரித்த பொருள் விற்கப்படாதது.

கைத்தொழில் துறையில் பணியாற்றிய பல ஆண்டுகளில், நான் எண்ணற்ற கைத்தொழிலாளர்களின் வீடுகளுக்கும் சிறிய உற்பத்தி நிலையங்களுக்கும் சென்றிருக்கிறேன்.

அங்கே நான் பார்த்த மிக அமைதியான சோகங்களில் ஒன்று —

அழகாக தயாரிக்கப்பட்ட பொருட்கள், விற்கப்படாமல் மூலைகளில் குவிந்திருந்த காட்சிகள்.

ஒரு பெண் பல நாட்கள் உழைத்து தயாரித்த handicrafts.

ஒரு குடும்பம் தயாரித்த traditional food products.

ஒரு இளைஞன் அச்சிட்ட exercise books.

ஒரு வயதான கைவினைஞர் வடிவமைத்த பனைப்பொருட்கள்.

தரம் இருந்தது.

உழைப்பு இருந்தது.

அன்பு இருந்தது.

ஆனால் சந்தை இல்லை.

இது இலங்கையின் பல சிறு கைத்தொழில்களின் மறைக்கப்பட்ட உண்மை.

பல entrepreneurs product உருவாக்க கற்றுக்கொள்கிறார்கள்.

ஆனால் market access உருவாக்க கற்றுக்கொள்ளவில்லை.

இதனால் அவர்கள்:

local buyers-ஐ மட்டுமே நம்புகிறார்கள்

seasonal sales-இல் சிக்கிக்கொள்கிறார்கள்

middlemen-களின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் செல்கிறார்கள்

low profit cycle-இல் சிக்கிக்கொள்கிறார்கள்

ஒரு பொருள் தயாரிப்பது தொழிலின் பாதி மட்டுமே.

அதை சரியான customer- இடம் கொண்டு சேர்ப்பதே மற்ற பாதி.

இன்றைய உலகில் market என்பது வெறும் physical shop அல்ல.

அது:

•Facebook

•WhatsApp

•TikTok

•Instagram

•Online marketplaces

•Digital catalogs

•Delivery platforms

இவைகளின் கூட்டுத்தொகையாக மாறிவிட்டது.

ஆனால் இன்னும் பல கிராமிய கைத்தொழிலாளர்கள் இந்த மாற்றத்திலிருந்து விலகியே இருக்கிறார்கள்.

இதனால் ஒரு பெரிய முரண்பாடு உருவாகிறது:

நல்ல products இருக்கின்றன.

ஆனால் visibility இல்லை.

உழைக்கும் கைகள் இருக்கின்றன.

ஆனால் market connection இல்லை.

இதுவே பல சிறு தொழில்களின் அமைதியான பொருளாதார சோகமாக மாறியுள்ளது.

சில நேரங்களில் நான் நினைக்கிறேன் —

இலங்கையின் பல கிராமங்களில் மறைந்து கிடப்பது வெறும் பொருட்கள் அல்ல.

அவை பயன்படுத்தப்படாத திறமைகள்.

ஒரு நாட்டின் பொருளாதாரம் வளர வேண்டுமெனில், அதன் உற்பத்தியாளர்கள் சந்தையை அடைய வேண்டும்.

அதற்காக:

•digital literacy

•branding awareness

•packaging improvement

•e-commerce training

•market linkage programs

இவை மிகவும் அவசியமானவை.

ஒரு கைத்தொழிலாளி product தயாரிப்பதில் மட்டும் சிக்கிக்கொள்ளக்கூடாது.

அவர்:

•customer psychology

•market trends

•online promotion

•pricing strategy

இவைகளையும் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

ஏனெனில் இன்று சந்தையில் நல்ல பொருள் மட்டும் வெற்றி பெறுவதில்லை.

தன்னை சரியாக அறிமுகப்படுத்திக்கொள்ளும் பொருள்தான் வெற்றி பெறுகிறது.

ஒரு மிக ஆழமான உண்மை என்னவெனில் 

விற்கப்படாத ஒரு பொருளின் பின்னால், பல நேரங்களில் ஒரு குடும்பத்தின் உடைந்த நம்பிக்கையும் இருக்கும்.

அதனால் market access என்பது வெறும் business issue அல்ல.

அது ஒரு சமூக-பொருளாதார நீதி கேள்வி.

ஒரு கைத்தொழிலாளியின் பொருள் சந்தையை அடையும் போது,

அவரின் உழைப்பும் மரியாதையுடன் பயணிக்கத் தொடங்குகிறது.

(தொடரும்…)

#SmallBusiness

#Entrepreneurship

#SupportLocal

#MadeInSriLanka

#DigitalMarketing