நம்பிக்கை முதல் நடத்தை வரை: நிலையான சமாதானத்தின் உண்மைப் பாதை

✍️ இலக்கியன் முர்ஷித்

இன்றைய உலகம் தொழில்நுட்பத்தில் வேகமாக முன்னேறிக் கொண்டிருக்கிறது. ஆனால் மனித மனங்களில் இன்னும் வெறுப்பு, பிளவு, வன்முறை, சகிப்பின்மை ஆகியவை தொடர்கின்றன. சமூக ஊடகங்களில் பரவும் தவறான தகவல்கள், இன-மத வெறுப்பைத் தூண்டும் கருத்துக்கள், அரசியல் துருவமயமாக்கல் ஆகியவை சமாதானத்தின் அடித்தளத்தையே சவாலுக்கு உள்ளாக்குகின்றன.

இந்த நிலையில் ஒரு முக்கியமான உண்மையை நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். எந்த நடத்தையும் திடீரென உருவாகுவதில்லை. அது மனிதனின் உள்ளத்தில் நீண்ட காலமாக வளர்க்கப்பட்ட நம்பிக்கைகளின் வெளிப்பாடாகும்.

நாம் உண்மை என்று ஏற்றுக்கொள்ளும் நம்பிக்கைகளே நமது மதிப்புகளை உருவாக்குகின்றன. அந்த மதிப்புகள் நமது மனப்பான்மையை வடிவமைக்கின்றன. இறுதியில், மனப்பான்மையே நமது நடத்தையாக வெளிப்படுகிறது.

அதனால்தான் சமாதானத்தை உருவாக்க வேண்டுமெனில் நடத்தையை மட்டும் மாற்ற முயல்வது போதுமானதல்ல. அதன் வேராக இருக்கும் நம்பிக்கைகளை மாற்றும் பணியில்தான் நாம் கவனம் செலுத்த வேண்டும்.

ஒருவர் "மற்றவர் எனக்கு அச்சுறுத்தல்" என்று நம்பினால், அவரது நடத்தை சந்தேகம், ஒதுக்கல், வெறுப்பு அல்லது மோதலாக மாறும். அதே மனிதன் "வேறுபாடு என்பது பலம்; மனிதம் நம்மை இணைக்கிறது" என்று நம்பத் தொடங்கினால், அவரது நடத்தை மரியாதை, உரையாடல், ஒத்துழைப்பு மற்றும் நல்லிணக்கமாக மாறும்.

ஒரு சமாதான செயற்பாட்டாளராக நான் கற்ற மிகப் பெரிய பாடம் இதுதான்: வெறுப்பை எதிர்ப்பதைவிட நம்பிக்கையை மாற்றுவது முக்கியம். வன்முறையை கண்டிப்பதைவிட புரிந்துணர்வை வளர்ப்பது நிலையானது. சட்டங்கள் நடத்தையை கட்டுப்படுத்தலாம்; ஆனால் மனங்களை மாற்றுவது கல்வி, உரையாடல், பகிரப்பட்ட அனுபவங்கள் மற்றும் மனிதநேய மதிப்புகளே.

இன்றைய தலைமுறைக்கு நாம் விட்டுச் செல்ல வேண்டிய மிகப் பெரிய பாரம்பரியம் கட்டிடங்களோ, பொருளாதார வளர்ச்சியோ அல்ல. வேறுபாடுகளை மதித்து ஒன்றாக வாழும் பண்பாடே உண்மையான செல்வம்.

ஆகவே, நாம் ஒவ்வொருவரும் ஒரு கேள்வியை நமக்குள் எழுப்புவோம்:

"நான் வெறுப்பின் அறிகுறிகளை மட்டுமே எதிர்க்கிறேனா, அல்லது அவற்றை உருவாக்கும் தவறான நம்பிக்கைகளை மாற்றும் முயற்சியில் ஈடுபடுகிறேனா?"

நிலையான சமாதானம் ஆயுதங்களால் பாதுகாக்கப்படுவதில்லை. அது மனித மனங்களில் விதைக்கப்படும் நம்பிக்கை, நீதி, பரஸ்பர மரியாதை மற்றும் புரிந்துணர்வின் விதைகளிலிருந்து மலர்கிறது.

வேரை மாற்றினால், மரம் மாறும்.

நம்பிக்கையை மாற்றினால், சமூகம் மாறும்.